Gdy tylko na rynku pojawia się kolejny Service Pack do systemu Windows, gorącą kwestią staje się integracja dodatku z oryginalnymi plikami instalacyjnymi. Dzięki temu można zaoszczędzić naprawdę sporo czasu po instalacji, bo instalowany system od razu na wstępie posiada już najnowszy Service Pack. Nie inaczej jest i tym razem – użytkownicy zaczęli już zastanawiać się, jak zintegrować SP1 z systemem Windows Vista. Pytanie to jest jak najbardziej uzasadnione, bo w Viście mamy do czynienia z zupełnie nową architekturą instalatora i plików instalacyjnych – system instaluje się z obrazu. Co więc w takiej sytuacji zrobić z Service Packiem w formie pliku exe, który na dodatek nie posiada znanego z poprzednich systemów przełącznika do integracji?
Okazuje się, że odpowiedź na to pytanie nie jest prosta. Microsoft oficjalnie stwierdził, że nie ma w tej chwili możliwości integracji dodatku Service Pack 1 z systemem Windows Vista RTM, a przynajmniej w klasycznym rozumieniu pojęcia „integracja”. Na niektórych zagranicznych forach internetowych pojawiły się poradniki, jak można dograć SP1 do obrazu instalacyjnego w trybie „offline”, ale skutki takiego działania były najczęściej opłakane, a sam Microsoft ostrzega, że może to spowodować trwałe uszkodzenie obrazu. Patowa sytuacja? Nie do końca. Jest jedno, co prawda czasochłonne, ale za to skuteczne rozwiązanie – zainstalować system z oryginalnego obrazu, wgrać Service Packa, wykonać obraz na nowo i umieścić z powrotem na płycie instalacyjnej. Oto szczegółowy opis tych czynności.
Instalacja systemu
Instalacji systemu Windows Vista RTM nie trzeba chyba nikomu przedstawiać krok po kroku. Z oczywistych względów dobrze jest instalować system wzorcowy na drugiej partycji (nie-bootowalnej), aby uniknąć dołączenia plików rozruchowych do obrazu. W instalatorze ważny jest również moment wyboru wersji – jeśli zdecydujemy się zainstalować edycję Home Premium, to wykonany obraz będzie mógł być wykorzystany tylko do instalacji edycji Home Premium. Jeśli będziemy chcieli zintegrować Service Packa z wszystkimi edycjami, niestety konieczne będzie powtórzenie całego procesu dla każdej edycji, a potem scalenie ich obrazów.
Kiedy już system zostanie zainstalowany i uruchomi się kreator wstępnej konfiguracji (proszący o podanie nazwy komputera, daty i godziny itp.), należy nacisnąć kombinację klawiszy CTRL-SHIFT-F3. Spowoduje to ponowne uruchomienie systemu w Audit Mode, specjalnym trybie preinstalacyjnym, z którego korzystają między innymi firmy OEM podczas dostosowywania komputera przed dostarczeniem go klientom. Tryb ten nie wymaga podawania żadnych danych personalizacji i włącza wbudowane konto administratora bez hasła. Następnie otwarte zostanie okno programu Sysprep.
Instalacja dodatku Service Pack
Po uzyskaniu dostępu do pulpitu należy wykonać standardową instalację dodatku Service Pack 1 – najlepiej korzystając z pakietu instalacyjnego exe.
Gdy dodatek się zainstaluje, teoretycznie można już przystąpić do wykonania obrazu. Niemniej zanim to nastąpi zaleca się jeszcze wykonanie jednej czynności. Chodzi mianowicie o wyczyszczenie z dysku wszystkich pozostałości po instalatorze Service Packa. Służy do tego specjalne wbudowane polecenie Vsp1cln.exe, które wystarczy uruchomić z wiersza poleceń.
Warto w tym miejscu zauważyć, że oprócz instalacji Service Packa możemy zrobić cokolwiek innego – na przykład zainstalować dodatkowe oprogramowanie. Gdy wykonamy wszystkie czynności niezbędne przed utworzeniem obrazu, należy z menu programu Sysprep wybrać opcję Enter System Out-of-Box Experience (OOBE), zaznaczyć opcję Generalize i pozwolić na zamknięcie systemu.
Tworzenie obrazu instalacyjnego
Obraz systemu można wykonać tylko w trybie offline, czyli system źródłowy musi być wyłączony. Bardzo ważne jest, aby po generalizacji systemu źródłowego nie uruchamiać go już ponownie - w przeciwnym wypadku trzeba będzie całość powtarzać od zera. Oznacza to więc, że aby przystąpić do tworzenia obrazu należy albo uruchomić inny system z zainstalowanym pakietem Windows Automated Installation Kit (WAIK), albo uruchomić wiersz polecenia w środowisku WinPE z dodanymi programami ImageX oraz PostReflect.
Pakiet WAIK, uaktualniony z okazji wydania dodatku Service Pack 1, można pobrać z naszego serwisu z działu Narzędzia. Sposób przygotowania obrazu ISO lub pendriva ze środowiskiem WinPE prezentujemy natomiast w osobnym artykule Tworzenie obrazu ISO lub pendriva z bootowalnym środowiskiem WinPE 2.0.
W tym miejscu znów zaleca się przeprowadzenie jeszcze jednej operacji na instalacji źródłowej – tym razem wyczyszczenia dysku z specyficznych plików systemowych i sterowników, których obecność w uniwersalnym obrazie instalacyjnym nie jest wskazana. Pominięcie tego kroku może spowodować, że instalacja systemu z obrazu nie powiedzie się na komputerach o znacząco różnej konfiguracji sprzętowej niż komputer źródłowy. Czynność ta polega jedynie na uruchomieniu polecenia PostReflect.exe. Jego składnia jest następująca:
PostReflect C:\Windows C:
Litera C to w tym przypadku dysk, na którym zainstalowano źródłowy system. Do utworzenia samego obrazu służy natomiast narzędzie wiersza polecenia ImageX.exe. Jest ono również dostępne w pakiecie Windows Automated Installation Kit (WAIK). Składnia polecenia ImageX.exe jest następująca:
imagex /compress maximum /flags "Ultimate" /capture D: C:\install.wim "Windows Vista Ultimate"
Parametr flags określa edycję system źródłowego, parametr capture najpierw określa lokalizację systemu źródłowego, a później lokalizację, do której zapisany zostanie nowy obraz. Następnie podaje się opis obrazu. Jeśli źródłowy system to nie Windows Vista w edycji Ultimate, w pierwszym parametrze należy podać HomeBasic, HomePremium, Starter, Enterprise lub Business (koniecznie bez spacji) - zależnie od posiadanej edycji. Proces zapisu przy maksymalnej kompresji jest długotrwały - dla czystej instalacji systemu z dodatkiem Service Pack 1 (bez dodatkowego oprogramowania) trwa około godziny.
Zamiana obrazu na płycie instalacyjnej
Po wykonaniu obrazu wystarczy już tylko podmienić go na płycie instalacyjnej oryginalnego systemu Windows Vista, a później wypalić pamiętając o tym, aby płyta była bootowalna. Obrazy instalacyjne przechowywane są w katalogu Sources na płycie, wszystkie w jednym pliku install.wim. Jeśli ze stworzonej płyty nie da się uruchomić komputera bezpośrednio, można użyć płyty/pendriva WinPE, a następnie po załadowaniu środowiska włożyć nośnik instalacyjny i uruchomić program setup.
Wykonana w opisany powyżej sposób płyta pozwala na instalację jednej edycji Windows Vista zintegrowanej z dodatkiem Service Pack 1. Aby stworzyć płytę, która zawiera obrazy wszystkich edycji zintegrowanych z SP1, należy powtórzyć powyższe kroki dla każdej z edycji Visty. Nazwa obrazu powinna wtedy brzmieć Windows Vista ULTIMATE (lub Windows Vista HOMEBASIC, Windows Vista BUSINESS itd.), zaś opis obrazu powinien przyjąć postać Windows Vista Ultimate (lub Windows Vista HomeBasic, Windows Vista Business itd.). Po utworzeniu obrazu należy go scalić z już istniejącym plikiem - w programie ImageX wystarczy posłużyć się poleceniem append, aby dodać nowy obraz do już istniejącego.